Pewnego pięknego, zimowego dnia do Polski zawitał Szatan i Hitler w jednym, poręcznym opakowaniu... „Nawet występy grup, które nie są naprawdę satanistyczne, są niebezpieczne, bo reklamują satanizm. Dorośli mają już wyrobiony zmysł krytyczny i widząc tego rodzaju występy potrafią się od tego zdystansować, zaprotestować.
Dla nastolatków to coś nowego, ciekawego i pociągającego“ - powiedział o. Tomasz Mariański, dominikanin. Hm, ja jestem chyba dość dorosły i, choć zawsze byłem kryptosatanistą, coś pociągającego zauważyłem dopiero na fotach z krakowskiego koncertu Gorgoroth.

Wiecie, te gołe babki na krzyżach... Jedna zemdlała co prawda, ale jak otrzeźwiała, to chciała wracać na wystawkę... „To był normalny koncert, jakich Gorgoroth gra kilkaset rocznie na całym świecie“ - mówi polski promotor koncertu. Ale jednak zawieszono redaktora z krakowskiej TV (a co z kamerzystami, obsługującymi wcześniej wizyty papieża?), taśmy zatrzymano. Czyżby ten materiał okazać się miał ZBYT pociągającym? Jednemu z naszych niejawnych współpracowników udało się dopaść zespół za kulisami.

F: Wasza ostatnia płyta zatytułowana jest "Twilight of Idols". Czy twoim zdaniem współcześni idole pełnią rolę Boga?
Gaahl: Nie sądzę. Idole to fałszywi bogowie. Jeśli chcesz być satanistą, nie powinieneś podążać ich drogą. Wszelkich inspiracji powinieneś szukać we własnym umyśle. Tak naprawdę w życiu liczą się: Bóg i twój własny rozum.

F: Blackmetal to zajęcie tylko dla satanistów?
G: Zdecydowanie tak. Fundamentem blackmetalu jest satanizm, w naszym rozumieniu to walka z ograniczeniami typu chrześcijaństwo, demokracja czy socjalizm. Satanizm pozwala ludziom pozostać takimi, jakimi są - tu jednostka znaczy więcej niż masa. Szatan reprezentuje wolność.

F: Nie wydaje ci się, że jesteś w swoich radykalnych poglądach odosobniony, nawet w środowisku blackmetalowym?
G: Jest wielu pozerów - my jesteśmy prawdziwym blackmetalowym zespołem. Może dlatego nasze poglądy wydają się niektórym zbyt radykalne.

F: Waszych fanów też uważacie za pozerów?
G: W pewnym sensie. Myślę, że zachowują dystans. Chcą być przez nas kierowani, choć większość nie zdaje sobie sprawy, co chcemy im przekazać. Ale to ich problem.

F: A nie widzisz problemu w tym, że satanizm zaczyna zjadać swój własny ogon? Nie dbacie o brzmienie, plujecie na nowe trendy. Czy taka strategia nie spowoduje, że za kilka lat zniknie cała scena?
G: To nie jest zamknięty rozdział, choć mam świadomość tego, że niektórzy odejdą, bo nagle coś zmieni im się w głowie. Ale na ich miejsce przyjdą nowi i karuzela będzie kręcić się dalej. Obserwuję już to zjawisko mniej więcej od piętnastu lat. Niech nikt nie liczy na szybki koniec. W Norwegii jest coraz więcej blackmetalowych zespołów. W Bergen, z którego pochodzę, są chyba tylko takie.

F: Może i tak jest, ale czy nie uważasz, że wasz image trąci nieco kiczem. Te groźne miny, miecze, topory inne atrybuty godne rzeźnika. Nie nudzi już was to?
G: Kolce i makijaż to nie image. To część naszej osobowości. Wszystko po to, żeby wyzwolić energię. Tak uzewnętrznia się sztuka w naszym wykonaniu. W Gorgoroth nie ma czegoś takiego jak image. Image to kolejna maska, a każda maska to kłamstwo.

F: Wasza sztuka powoduje, że jesteście w permanentnym konflikcie z prawem. Wydaje się, że stało się to już wizytówką Gorgoroth.
G: Nie dorabiałbym do tego ideologii. Satanizm zawsze będzie niósł ze sobą ryzyko, że zostaniesz odrzucony, niezrozumiany, odepchnięty. Za swoje poglądy trafiłem do więzienia, nie mogę też zagrać tam, gdzie bym chciał. Ostatnio odwołano nasze koncerty w Stanach, bo ktoś uznał, że jesteśmy zbyt niebezpiecznym zespołem, żeby tam zagrać. Tu nie chodzi już nawet o samą muzykę, ale styl życia, jaki prowadzimy.

F: Może na koniec dwa słowa dla młodych fanek Gorgorotha.
G: Nie mam im nic do powiedzenia.